Poes

eigenlijk te verwaand om te poseren voor een foto.

Het zal inmiddels 14 jaar geleden zijn, dat “Poes“ plotseling voor de deur

stond, een donker en tanig uiterlijk, geen paspoort en geen geboorte-

bewijs; terugsturen naar het land van herkomst was geen optie.

Poes is eigenlijk een kater en heeft, zonder inburgeringscursus, een

definitieve verblijfstatus opgeeist. Hij wist en kende alles al.

Ik verdenk hem ervan dat hij geen echte, maar slechts een economische

vluchteling is. De "schavuit" is intelligent, kent geen bescheidenheid en

doet alsof hij de levenservaring heeft van meerdere individuen. Hij gedraagt

zich alsof hij de reïncarnatie is van mijn in 1948 overleden grootvader.

Maar dat kan niet, want dat ben ikzelf. Trouwens, waar of wie zou hij

dan in de tussenliggende periode geweest moeten zijn.

Soms denk ook dat hij zich meer verbeeldt dan hij werkelijk is. Poes

meent dat het fijnste plekje in de stoel in de buurt van de houtkachel

speciaal voor hem bestemd is.

's Nachts slaapt hij buiten boven op het stro onder het afdak van de

 paardenstal. Hij beschouwt de 150 balen tellende stro/opslag als zijn

 Koninklijke zetel, die hij elk jaar in augustus vers van mij aangeboden

 krijgt. Onze hooi-opslag is zijn gouden paleis.

 Naarmate de poes op leeftijd komt   -hij is inmiddels stokdoof-  gaat 

 hij zich steeds meer inleven in zijn Koninklijke rol.

　                   　 -Hij negeert "het gewone volk in de huiskamer",

　　　　　　　 　 -maakt veel uitstapjes,

　　　　　　　　   -houdt van lekker eten,

　　　　　　　　　-gedraagt zich als een VIP,

　　　　　　　　　-beschouwt zich als een Heer van stand en is

　　　　　　　　　-te verwaand om te poseren voor een foto.

　　　　         Kortom, . . . . . . . . . . . . . .  een Koninklijke Schavuit !